Τσιφτετέλι.
Σύνθεση του Παναγιώτη Τούντα.
Φωνογραφήθηκε το 1933 με την ερμηνεία της Ρίτας Αμπατζή. Δίσκος Columbia Ελλ. DG-452/WG-625.
Την ίδια χρονιά -1933- φωνογραφήθηκε και με τη Ρόζα Εσκενάζυ από την εταιρεία Parlophone .
Στην πραγματικότητα το τραγούδι βασίζεται σε παλαιότερη μικρασιάτικη μελωδία, πάνω στην οποία, επίσης το 1933, και ο Αντώνης Νταλγκάς συνέθεσε το τραγούδι του “Το Δεσποινάκι”, με ερμηνεύτρια τη Ρόζα Εσκενάζυ.
Στίχοι
Ο μπενίτο κάποια νύχτα ζαλισμένοσ
Είδε όνειρο ο καημένοσ
Πωσ βρισκόταν στην αθήνα
Σε μια φίνα λιμουζίνα
Μα σαν ξύπνησε και ρίχνει ένα βλέμμα
Είπε κρίμα να ‘ναι ψέμα
Ένα τέτοιο μεγαλείο
Βρε παιδιά δεν είναι αστείο
Φέρτε πένα διατάζει και μελάνι
Τηλεσίγραφο μασ κάνει
Μα του λέμε εν τω άμα
Αν βαστάσ κάνε το θάμα
Δεν περάσανε παρά ολίγεσ μέρεσ
Κι οι θαυματουργέσ μασ σφαίρεσ
Το τσαρούχι κι η αρβύλα
Κάναν στον μπενίτο νίλα
Βρε μπενίτο μη θαρρείσ για μακαρόνια
Τα ελληνικά κανόνια
Τα ‘χουν χέρια δοξασμένα
Παλληκάρια αντρειωμένα
Σατυρικό τραγούδι – παρωδία, πάνω στο σκοπό του γνωστού εκείνη την εποχή τραγουδιού Αντώνης, ο Βαρκάρης, ο Σερέτης
Κομμάτι του Σπύρου Περιστέρη
«Θα σπάσω κούπες», Παραδοσιακό, Ιωνία
Τραγούδι: Μαρίκα Παπαγκίκα
Ηχογραφήθηκε το 1928.
Μικρασιάτικο ερωτικό τραγούδι πάνω σε τετράσημο ρυθμό 4/4 (τσιφτετέλι). Ανήκει στον έσω-πρώτο ήχο (maqam Ussak) και η μελωδία κινείται μέσα στα όρια του πρώτου τετράχορδου.
Θρηνητικό μοιρολόι
Τραγούδι από δίστιχα, με προέλευση από την ευρύτερη περιοχή της χερσονήσου της Ερυθραίας Μικρά Ασίας.
Ο ρυθμός του κομματιού είναι 8/8 (3-3-2) και χορεύεται ως «Συρτός και Μπάλος, παραλλαγή Μικράς Ασίας».
Καλαματιανός χορός
Τσάμικο
Ν. Γούναρης / Ν. Φατσέας
Από τη Μάγια Μελάγια, προχωράμε στην άλλη μεγάλη ερμηνεύτρια της εποχής, τη Μαρίκα Νίνου.
Τ. Μωράκης / Γ. Φερμάνογλου
Σε μουσική Τάκη Μωράκη και στίχους Γιάννη Φερμάνογλου, το τραγούδι αυτό το είπε η Σοφία Λόρεν στην ταινία του 1957 “Το παιδί και το δελφίνι”, που γυρίστηκε στην Ύδρα. Η Λόρεν άκουσε τη Μάγια Μελάγια να το τραγουδά στο κέντρο “Η σπηλιά του Παρασκευά” και της ζήτησε να της το διδάξει.
Μ. Χιώτης / Χρ. Κολοκοτρώνης
Ένα σπουδαίο τραγούδι του Μανώλη Χιώτη που σφράγισε με την ερμηνεία της η Μάγια Μελάγια.