Θα τραγουδώ θα τραγουδώ ίσαμε τη Δευτέρα
Γαμήλιο τραγούδι, στο ρυθμό του μπάλου.
Πάμε παιδιά να φύγουμε
Τραγούδι του φευγιού – καληνυχτιά, στο ρυθμό του μπάλου. Οι στίχοι προσαρμόζονται, ανάλογα με την περίσταση.
Μακριά εσύ
Λαϊκή καντάδα Σμύρνης
Τσακιρμιζέ
Μπάλος – Συρτός Ερυθραίας Μικράς Ασίας, το “Τσακιρμιζέ” είναι ένα παραδοσιακό ερωτικό τραγούδι από την περιοχή της Ερυθραίας στη Μικρά Ασία. Ο τίτλος του προέρχεται από τη λέξη “τσακίρικα”, που σημαίνει χαριτωμένα ή έξυπνα, αναφερόμενος στα όμορφα μάτια της αγαπημένης. Το τραγούδι ανήκει στο είδος του μπάλλου, με ρυθμό 4/4, και ο τραγουδιστής επαινεί τα κάλλη της αγαπημένης του, χρησιμοποιώντας πλούσια εκφραστικά μέσα.
Τα μάγια
Συρτός χορός με προέλευση από την Ερυθραία Μικράς Ασίας. Ήχος πλάγιος του δεύτερου του σκληρού χρώματος. Ρυθμός επτάσημος σε μορφή 3+2+2.
Αϊβαλί
Τσιφτετέλι με προέλευση από το Αϊβαλί της Μικράς Ασίας.
Σμύρνη
Μικρασιάτικο παραδοσιακό, γνωστό και ως “Σμύρνη πατρίδα μου γλυκιά” ή “Ανάμνησις Σμύρνης”
Δίστιχα που γράφτηκαν και τραγουδούσαν οι μικρασιάτες πρόσφυγες στην Ελλάδα μετά την μικρασιατική καταστροφή του 1922.
Ψηλά στης Πίνδου τα βουνά
Στίχοι
Ψηλά βουνά κι απάτητα
μανούλα μου περνούμε
Νεμέρσκα, Πίνδο, Μόροβα
και πάντοτε νικούμε.
Μην κλαις γλυκιά μανούλα μου
που πήγα μακριά σου
γρήγορα θα νικήσουμε
και θα βρεθώ κοντά σου.
Κι αν δε γυρίσω μάνα μου
μη λάχει και πονέσεις,
τη νίκη να`χεις για χαρά
και μη μαυροφορέσεις.
Στίχοι – Μουσική: Δημήτρης Γκόγκος
Αλεξανδριανή φελάχα
Το τραγούδι “Αλεξανδριανή φελάχα” είναι ένα παραδοσιακό Μικρασιατικό τραγούδι, το οποίο ανήκει στο είδος των αμανέδων και των αστικών λαϊκών τραγουδιών της Σμύρνης. Οι αμανέδες είναι χαρακτηριστικά τραγούδια της παραδοσιακής μουσικής της Μικράς Ασίας, με έντονα συναισθηματικά χαρακτηριστικά, που συχνά εκφράζουν τον πόνο, τη νοσταλγία ή την επιθυμία. Τα τραγούδια αυτά συνοδεύονται από έντονη μουσική μελωδία, με σκοπό να ενισχύσουν την συναισθηματική φόρτιση.
Αμανές (Όταν τις νύχτες περπατώ)
Το παραδοσιακό μικρασιατικό τραγούδι “Όταν τις νύχτες περπατώ” είναι ένας αμανές που εκφράζει τη νοσταλγία και τον πόνο της ξενιτιάς. Οι στίχοι αναφέρονται σε έναν άντρα που, ενώ περπατά τη νύχτα, σκέφτεται τη γυναίκα που άφησε πίσω του και την επιθυμία του να επιστρέψει κοντά της.