Σέρα
Ο πυρρίχιος είναι ο αρχαιότερος ελληνικός πολεμικός χορός. Οι χορευτές χόρευαν κρατώντας ασπίδα και δόρυ και φορώντας περικεφαλαία.
Χόπα χόπα-Παπόρ’-Τρυγόνα
Χορευόταν με παραλλαγές όσον αφορά το ύφος του χορού και τη θέση των χεριών, σε όλο σχεδόν τον
Πόντο. Η φορά του χορού είναι προς τ’ αριστερά. Χορεύεται σε κλειστό κύκλο και είναι μεικτός. Ο ρυθμός του είναι δίσημος 2/4 ή 4/8 (2-2).
Τικ μονόν
Πεντάσημος ρυθμός που όμως μπορεί να αλλάξει ανά περιοχή. Από το “dik” το Τούρκικο, που σημαίνει “όρθιος”, πηδηχτός χορός.
Διπάτ’
Χορός της Τραπεζούντας ή Γιαβαστόν, ονομασία του χορού σε χωριά της Ματσούκας (Τραπεζούντα) ή
‘Κοδεσπαινιακόν. Χορός ήσυχος, σοβαρός που ταιριάζει σε νοικοκυρές (‘κοδέσπαινες) ή Ομάλ Τραπεζουντέϊκον, ονομασία του χορού στην Αργυρούπολη του Πόντου ή Ομάλ Μονόν, ονομασία που πήρε ο χορός από μία μικρή παραλλαγή στην εκτέλεση των βημάτων ή Ομάλ Τραπεζούντας, ονομασία που πήρε ο χορός στην Ελλάδα. Παίζεται με όλα τα μουσικά όργανα του Πόντου. Χορεύεται σε κλειστό κύκλο και είναι μεικτός. Ο ρυθμός είναι εννεάσημος 9/8 αργός. Στην περίπτωση αυτή, επειδή υπάρχουν πολλές μελωδίες, το τριάρι αλλάζει θέση ανάλογα με την μελωδία, π.χ. 3-2-2-2 ή 2-3-2-2 ή 2-2-3-2 ή 2-2-2-3.
Ομάλ απλόν
Χορός από την Τραπεζούντα και Αργυρούπολη.
Τον συναντάμε ακόμη σε διαφορετικές μελωδίες, στην Τσιμερά (αρχαία Δωρίλη) και σε παραλλαγές σε πολλές περιοχές του Πόντου. Παίζεται από όλα τα μουσικά όργανα και συνοδεύεται από τραγούδι. Χορεύεται σε κλειστό κύκλο και είναι μεικτός. Ο ρυθμός είναι τετράσημος 4/4 (2-2)
“Ομαλ” προέρχεται από τη λέξη πεδιάδα.
Λαγιαρνί
Παραδοσιακό
“Λαγιαρνί” σημαίνει μαύρο πρόβατο. Πρόκειται για ένα δημοφιλέστατο τραγούδι που τραγουδήθηκε σε όλα τα Βαλκάνια και την Ελλάδα, ενώ έγινε και μία από τις πρώτες ελληνικές ταινίες μεγάλου μήκους το 1930 σε σκηνοθεσία Γιάννη Λιούμου. Παίχτηκε με το χαρακτηριστικό τίτλο ” η αγάπη του τσοπάνου και το τραγούδι της φλογέρας”. Το” λαγιαρνί” τραγούδησαν σε πολλές εκτελέσεις σπουδαίοι τραγουδιστές, όπως ο Αραπάκης, ο Νταλγκάς, ο Ρούκουνας, ο βαθύφωνος Νίκος Μοσχονάς και ο Παρασκευάς Οικονόμου. Τραγουδήθηκε λοιπόν τόσο σε λόγια όσο και σε λαϊκή μορφή.
Βλάχα
παραδοσιακό
Ανήκει σε μια κατηγορία τραγουδιών που χορεύονται στη Νίσυρο, με την ονομασία “εμπρός”. Έχει ωστόσο και ρουμάνικα στοιχεία, καθώς το θέμα της αποτελεί τμήμα ρουμάνικων παραδοσιακών κομματιών ίσως και μεταγενέστερων έντεχνων συνθέσεων, όπως του Ενέσκου. Τη συναντάμε και στη Σμύρνη, στις οπερέτες εκεί. Η βερσιόν της Μπάντας Γιοβανίκα περιλαμβάνει και τις τρεις εκδοχές: της Νισύρου, της Σμύρνης και της Ρουμανίας
Δράκουλας σεβνταλής
Γ. Νιάρχος / Κλ. Κορκόβελος
Ένα τραγούδι της “Μπάντα Γιοβανίκα” για τον Κόμη Δράκουλα. Έχει σμυρναίικα και ρουμάνικα στοιχεία.