Τα τσανακάκια
Τραγούδι από τη δισκογραφία του Δημήτρη Σέμση
Έναρξη: 58:24
Λήξη: 1:01:22
Γκαρσόνα
του Πάνου Τούντα
Η πιο καλή γκαρσόνα είμαι εγώ
γιατί με τέχνη όλους του κερνώ
κι αυτοί μου λένε μάνα μου τι είσαι εσύ
γλυκιά γκαρσόνα φέρε μας κρασί
Στα πεταχτά μοιράζω τις μισές
στο πιάτο κι ο μεζές
μαρίδα και τυρί
Τότε κι αυτοί
μου δίνουν πουρμπουάρ
τους λέγω ορεβουάρ
και φεύγουνε στουπί
Πουλώ κρασί οκάδες με μεζέ
χωρίς ποτέ να δίνω βερεσέ
κι όταν αρχίζω τις γλυκές ματιές
μεθάνε τότε όλοι τρεις φορές
Στα πεταχτά μοιράζω τις μισές
στο πιάτο κι ο μεζές μαρίδα και τυρί
Τότε κι αυτοί μου δίνουν πουρμπουάρ
τους λέγω ορεβουάρ και φεύγουνε στουπί
Κι όταν μου πει κανείς πως μ’αγαπά
πληρώνει τρεις φορές τη μια οκά
του ρίχνω μέσα στο κρασί νερό
και τον ταράζω στο λογαριασμό
Σκερτσοπεταχτό
του Κώστα Καρίπη
Σαν απόκληρος
των Βασίλη Τσιτσάνη και Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου
Σαν απόκληρος γυρίζω
στην κακούργα ξενιτιά
Περιπλανώμενος δυστυχισμένος
Μακριά απ’ της μάνας μου την αγκαλιά
Κλαίνε τα πουλιά για αέρα
Και τα δέντρα για νερό
Κλαίω μανούλα μου κι εγώ για σένα
Που έχω χρόνια για να σε ειδώ
Πάρε χάρε την ψυχή μου
Ησυχία για να βρω
Αφού το θέλησε η μαύρη μοίρα
Μες τη ζωή μου να μη χαρώ
Το κλάμα της πενιάς
των Μανώλη Χιώτη και Χρήστου Κολοκοτρώνη
Τα βάσανα μου ένα τραγούδι θα τα κάνω
για να τ’ ακούς εσύ και όλος ο ντουνιάς
κι όταν στα χέρια το μπουζούκι μου θα πιάνω
θ’ αναστενάζεις απ το κλάμα της πενιάς
Με το μπουζούκι μου τον πόνο μου θα λέω
στα παραθύρια σου μπροστά κάθε βραδιά
θα τραγουδώ θα με ακούς να σιγοκλαίω
και θα ξυπνάς με ραγισμένη την καρδιά
Αυτά που μου ‘κανες κι αυτά που χω περάσει
αν ήταν άλλος θα σε είχε εκδικηθεί
μα η καρδιά μου δεν μπορεί να σε δικάσει
όπως με δίκασες εσύ μες τη ζωή
Ρίξ’τα τα μαλλιά σου
του Μάρκου Μελκόν
Σακραμέντο – Μπόστον – Νέα Υόρκη
του Μάρκου Μελκόν
Αεροπλάνο θα πάρω
Εγώ φεύγω και σ’ αφήνω μια για πάντα, βρε αλανιάρη
Στην Αμερική θα πάω, κάποιον για να βρω
Και μαζί του πια θα μείνω, που με θέλει να με πάρει
με δολάρια θα μεθάω κι όλο θα γλεντώ
Ξέρεις τι καπνό φουμάρω, και για σένα πως μπορώ
αερόπλανο να πάρω, να ‘ρθω πάλι να σε βρω
Και μ’ αεροπλάνο να ‘ρθεις, κι όσο γρήγορα κι αν φτάσεις
στο ‘πα και στο ξαναλέω πως δεν σ’ αγαπώ
Μόρτη μου κακό θα πάθεις, κι απ’ τη ζήλια σου θα σκάσεις
στην Αμερική θα πάω για να παντρευτώ
Βρε, μη μου πατάς τον κάλο πεισματάρα μου
θα τα μπλέξεις, δίχως άλλο, παιχνιδιάρα μου
Και μη μου γλιστράς σαν χέλι, αφού ξέρεις πως μπορώ
με την κάμα μου στο χέρι να ‘ρθω πάλι να σε βρω
Δε φοβούμαι, βρε μαγκίτη, και θα φύγω απ’ την Αθήνα
στην Αμερική θα πάω, πώς να σου το ειπώ
Μέσα στον ουρανοξύστη θα περνάω όλο φίνα
με ουίσκι θα μεθάω, κι όλο θα γλεντώ
Μάθε, πως απ’ την Αθήνα, πεισματάρα μου
δεν μπορείς να κάνεις βήμα, παιχνιδιάρα μου
Και πως δεν ψηφώ τον Χάρο, κι αν μου φύγεις πως μπορώ
αερόπλανο να πάρω, να ‘ρθω πάλι να σε βρω