Μήτραινα
Ιστορία που γίνεται τραγούδι.
Ιστορία που γίνεται τραγούδι.
Στίχοι
Στα Βέρβενα, στα Βέρβενα, στα Δολιανά, κυρά μου
γιεμ, και στον ωραίον τόπο, κει π’ αρέσει των ανθρώπων.
Εκεί ’ναι τα γλυκά κρασιά, κυρά μου
τα ωραία παλικάρια, κιτρολεμονιάς κλωνάρια.
Το πίνουν νιές, το πίνουν γριές, κυρά μου
το πίνουν παντρεμένες, χήρες κι αρρεβωνιασμένες.
Δε φταίνε το γλυκά κρασιά, κυρά μου
τα ωραία παλικάρια, κιτρολεμονιάς κλωνάρια.
Μον’ φταίνε οι Βερβενιώτισσες, κυρά μου
κι οι Βερβενιωτοπούλες, βάι πανάθεμα τες ούλες.
Συρτός
Χασαπιά
Κομμάτι νοτιοανατολικής Αρκαδίας. Ανασηκωτός χορός ή τρίο (στα τρία).
Είναι μεικτός κυκλικός χορός (συνήθως οι άντρες μπροστά και οι γυναίκες ακολουθούν ή σε ξεχωριστό κύκλο), στα τρία, με πιάσιμο από τους ώμους, στο πρώτο του μέρος περπατητό και στο δεύτερο πηδηχτό.
Χορεύεται στα Τσακωνοχώρια μία ομάδα από δέκα χωριά της επαρχίας Κυνουρίας του νομού Αρκαδίας.
Στα χωριά αυτά κατοικούν οι Τσάκωνες μία πληθυσμιακή ομάδα, τα μέλη της οποίας μιλούν μία ξεχωριστή νεοελληνική διάλεκτο την Τσακώνικη. Άλλες ονομασίες του Ανασηκωτού στην περιοχή αυτή είναι Σηκωτός, Στα τρία και Αναταϊστέ όπως λέγεται στην Τσακώνικη διάλεκτο. Στο χωριό Τσιτάλια τον λένε πηδηχτό και στο χωριό Λεωνίδιο σύμφωνα με κάποια μαρτυρία λέγεται και Μπάλος.
Τα τραγούδια με τα οποία τον χορεύουν είναι πολλά. Δύο από τα πιο γνωστά είναι το ” Απόψε πίνει ο αφέντης μου” και ” Στη θάλασσα ξαγνάντεψα”.
Ο χορός ονομαζόταν «ανασηκωτός», επειδή τα πόδια στα σταυρώματα δεν ακουμπούν στο έδαφος, αλλά βρίσκονται σε άρση ή και «ανασκουμπωτός» κατά άλλη εκδοχή γιατί, για να τον χορέψουν οι γυναίκες, ανασκούμπωναν τα μακριά τους τα φουστάνια
Τραγουδούν από το σύλλογο Τεγέα. Τραγούδι που οργάνωναν οι παρέες μετά το γάμο για να “πειράξουν” τη νύφη, και αντίστοιχα εκείνη αντιδρά στα λεγόμενά τους. Μιμητικό έθιμο
Τραγούδι και χορός από τον χορευτικό σύλλογο Τεγέα.
Γ. Μουζάκης / Γ. Ασημακόπουλος – Β. Σπυρόπουλος – Π. Παπαδούκας
Γ. Μουζάκης / Αλ. Αγγελόπουλος
Από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια του Γιώργου Μουζάκη. Εκφράζει με τον πιο άμεσο τρόπο την εποχή κατά την οποία γράφτηκε και μια Ελλάδα που θέλει να αφήσει πίσω της τις πληγές και τις μνήμες της Κατοχής και του Εμφυλίου, να ανοίξει ένα καινούργιο κεφάλαιο τραγουδώντας και γλεντώντας με τις φωνές των σπουδαίων γυναικών καλλιτέχνιδων της εποχής.
Τραγούδι και χορός από τον χορευτικό σύλλογο Τεγέα.
Συρτός.
