Πολλά έθιμα και Γαστρονομία στη Χίο. Ορισμένα εξ’αυτών, επιμελημένα από γυναίκες του Βροντάδου της Χίου: Κατσίκι γεμιστό με εντόσθια και ρύζι. Χερίσια (χειροποίητα) μακαρόνια. Χιώτικη Μαστίχα. Αγκινάρες α λα πολίτα. Γλυκό Αμύγδαλο.

Εκπρόσωπος του Οινοποιητικού Συνεταιρισμού Σάμου (ιδρ.1934). Η ιστορία του Σαμιώτικου κρασιού ξεκινά από τη μυθολογική διαμάχη των Αμαζόνων με το θεό Διόνυσο, τις οποίες καταδίωξε γιατί αρνήθηκε τη λατρεία του. Εκείνος έφτασε στη Σάμο και ζήτησε τη βοήθεια των Σαμίων για να τις κατατροπώσει. Κατά την έκβαση της μάχης ο θεός Διόνυσο δίνει σε αντάλλαγμα Μοσχάτο σταφύλι στους Σαμιώτες και να τους διδάσκει πώς να φτιάχνουν κρασί. Τα Λευκά Ξηρά κρασιά κέρδισαν δύο διαμαντένια βραβεία σε διαγωνισμό κρασιού στο Μονακό. 937 χρυσά βραβεία από την ίδρυση του Συνεταιρισμού.

Δασκάλα χορού στη Σάμο. Συζήτηση για το Μπάλο. Ανδρικός χορός, σε αντίθεση με το Μπάλο σε άλλα μέρη όπου είναι μικτός, και έχει επιρροή από τη Μικρά Ασία. Χορεύεται με το τραγούδι Δυο φίλοι που χορεύουνε  και πάντα σηκώνονται δύο άντρες.

Πολλά από τα Συρτά χορεύονται ζευγαρωτά στη χορευτική παράδοση της Σάμου.

Τα περισσότερα συρτά είναι τα συρτά σε κύκλο, ενώ άλλα είναι συρτά που γυρίζουν σε Μπάλο.

Η Σταυρούλα Παπαθεοφάνους παρουσιάζει τα παραδοσιακά φαγητά της Σάμου :

Πλάτη γεμιστή, φτιάχνεται με τα εντόσθια του Κατσικιού και ρύζι το Πάσχα σε όλη τη Σάμο.

Τα Μπουρέκια με κόκκινη κολοκύθα που φτιάχνονται τις Απόκριες με ρύζι ή τυρί.

Ρεβυθοκεφτέδες τηγανητοί.

Τηγανίτες με τυρί ή μέλι ή πετιμέζι.

Γριά (το λένε έτσι διότι είναι γρήγορο και μαλακό φαγητό) με χόρτα παπαρούνες και είναι φτιαγμένο με χυλό.

Γιαπράκια, που είναι οι Ντολμάδες.

Κρεμμυδοντολμάδες. Στο Μπάλο γίνεται κρεμμυδογιορτή.

Ξερά Σύκα. Κάποτε είχαν όλοι οι Σαμιώτες για όλον το χειμώνα.

Ψωμί και παξιμάδια ζυμωμένα με τα χέρια.

Πετιμέζι. Παλαιά το έκαναν όλα τα σπίτια και το θεωρούσαν φάρμακο για το λαιμό.

Λικέρ Ρόδι φτιαγμένο με σούμα.

Γιορτή νηστίσιμη φτιαγμένη με χταπόδι. Σε όλη τη Σάμο μοιράζεται σε κάθε γιορτή μετά την εκκλησία με κομμένο στάρι και κατσίκι.

Δάσκαλος παραδοσιακών χορών στη Σάμο. Οι χοροί έχουν αρκετές επιρροές από τη Μικρά Ασία και τα Δωδεκάνησα, όπως ο Μαραθοκαμπίτικος, όπου παλαιά τον έλεγαν και Σαν Λέρικος, διότι ομοιάζει με τον Ίσο της Λέρου. Ο τρόπος που χορεύουν ανατολικά και δυτικά στη Σάμο διαφέρει. Στη Σάμο έχουν πολλά Συρτά. Από τους καρσιλαμάδες αγαπημένοι σκοποί είναι Ο Αϊβαλιώτικος και ο Απτάλικος, το οποίο μέχρι και σήμερα το χορεύουν και το ζητούν οι παλαιοί βιωματικοί χορευτές. Οι συρτοί γυρνούν σε Μπάλλο συνήθως. Η πλούσια χορευτική παράδοση αναδεικνύεται στα πανηγύρια που γίνονται στην Ανατολική και δυτική Σάμο, στα οποία μπορεί κανείς να διακρίνει τις διαφορές.

Εκπαιδευτικός και ερευνητής του χορού. Έντονο στοιχείο στην παράδοση της Σάμου είναι το  χορευτικό αποτύπωμα των Μικρασιατών. Απτάλικα, Καρσιλαμάδες, Συρτά με επιρροές από τη Σμύρνη και τα παράλια της Μικράς Ασίας. Ο προπάππους του Μάκη Ευαγγέλου είναι από τα Δίδυμα, χωριό της Μικράς Ασίας που έφτασε στη Σάμο, όπως και πολλοί άλλοι. Οι εμπειρικοί χορευτές φέρουν τη χορευτική παράδοση από τους γονείς και παππούδες τους. Υπάρχει συσχέτιση στο Πολίτικο και Σμυρναίικο Συρτό. Αυτοσχεδιασμός υπάρχει έντονος στον Καρσιλαμά και το Απτάλικο.

Ο Φρατζής είναι πρόεδρος του Πολιτστικού Συλλόγου στο Βαθύ ‘Ο Καπετάν-Λαχανάς‘ . Κατά τη διάρκεια των αποκριών μετά τις γιορτές του 10ημέρου, γίνονται τα Σουμπάτια, που είναι γλέντια σε σπίτια. Εκείνη την εποχή οι γυναίκες δεν πήγαιναν στα καφενεία, παρά διασκέδαζαν στα σπίτια.  Κατά τις Απόκριες όμως διασκέδαζαν στα καφενεία. Ο πατέρας του είχε καφενείο στο Άνω Βαθύ, οπότε έχει βιώματα από τις Απόκριες και ειδικά με τους Τσαμπουνιέρηδες, οι οποίοι κατά την εποχή εκείνη ήταν πάρα πολλοί. Ο πατέρας του και ο θείος του έπαιζαν Τσαμπούνα και γενικώς το όργανο αναπτύχθηκε στην ανατολική και όχι τόσο στη δυτική Σάμο. Ενώ υπήρχε ύφεση, τα τελευταία χρόνια παίζεται περισσότερο, καθώς και νέοι άνθρωποι μαθαίνουν να παίζουν. Ο Κώστας Παπαχριστοδούλου (Γκελέσος) έχει κάνει δύο δίσκους “Λέτι του με μια φωνή” και “Λέτι του να σε Χαρώ“, που περιλαμβάνουν τραγούδια της Αποκριάς της Σάμου, με γνωστότερο το Μπαρμπαμαθιός.

Ο Ζαχαρίου έχει παρακολουθήσει το 1994 το Συνέδριο Εθνομουσικολογίας ‘Μουσικές και Χοροί του Ανατολικού Αιγαίου’. Αργότερα εισάγεται στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του ΕΚΠΑ και στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Τμήματος Μουσικών Σπουδών με το Γιώργο Μαρινάκη στο Παραδοσιακό Βιολί. Από το 2003 και μετά πραγματοποιεί επιτόπια έρευνα στη Σάμο, προϊόν της οποίας είναι δύο CD ‘ Σάμος, Παιχνίδια και Παιχνιδιάτορες΄ και το ‘ Σάμος Η μουσική μας Παράδοση ‘. Ακόμη ο Δημήτρης Ζαχαρίου είναι εκπαιδευτικός σε μουσικά σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Η Σάμος ισορροπεί ανάμεσα στο παραδοσιακό και το αστικό Ρεπερτόριο στο πέρασμα από το Αιγαίο, τη Μικρά Ασία και τα Δωδεκάνησα. Όργανα όπως η Τσαμπούνα αλλά και νεότερα. Ακόμη η Σάμος διαθέτει χορούς με το δικό τους ιδιαίτερο χρώμα.

Η κομπανία των Γιαμαίων, αν και τα μέλη της έχουν καταγωγή από το Αγαθονήσι, ζουν πολλά χρόνια στη Σάμο και παίζουν στα πανηγύρια, καθώς και είναι από τις βασικές κομπανίες.