Δήμαρχος των Οινουσσών. Η Οινούσσες είναι νησί καραβοκύρηδων, καπεταναίων και εφοπλιστάδων. Η ανάγκη οδήγησε τον κόσμο στη Θάλασσα λόγω φτωχού εδάφους. Έτσι αρμάτωσαν τα καΐκια, ξεκίνησαν τα ταξίδια προχωρώντας στα Ιστιοφόρα και αργότερα την Ατμήλατη ναυτιλία έως και σήμερα. Ο Στόλος των Οινουσσών είναι σήμερα από τους σημαντικότερους στην Ελληνική Εμπορική Ναυτιλία. Η Ναυτιλιακή παράδοση περνά από γενιά σε γενιά και η ναυτοσύνη είναι το ταυτοτικό αποτύπωμα του νησιού. Στις Οινούσσες τα γλέντια των ναυτικών που επέστρεφαν από το ταξίδι είναι αξιομνημόνευτα. Όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις οι Οινουσσιώτες τις έχουν ζήσει ενωμένοι, περιμένοντας να σαλπάρουν ξανά. Όλα τα τραγούδια περιβάλλονται από το Θαλασσινό στοιχείο.

Ο εννεάσημος βρίσκεται έντονα στη Χίο ήδη από την ποίηση της Σαπφούς. Όταν έφτασαν οι Μικρασιάτες, παρόλες τις δυσκολίες, γλεντούσαν ιδιαίτερα, το οποίο έχει διατηρηθεί στην Κάτω Παναγιά Κυλλήνης. Στην Ερυθραία τα γλέντια γίνονταν μέσα στα σπίτια με κρόταλα όπως κουταλάκια και ταψιά. Ο Άτταρης είναι ιδιαίτερος και αγαπημένος χορός των Αλατσάτων σε 8/8, χορεύεται ανικρυστά από 4 αγόρια ή 2 ζευγάρια. Οι Ερυθραιώτες είχαν περισσότερη ισότητα σε σχέση με τους άντρες, δείγμα η θέση των χεριών στους Καρσιλαμάδες, που είναι ψηλά, σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ελλάδα.

Καταγωγή της οικογένειάς του από τα χωριά της Ερυθραίας Μποϊνάκι και Σεχί. Είναι καπετάνιος από τα Καρδάμηλα και μελετητής της παράδοσης των Καρδαμήλων. Έχει εκδόσει λεξικό των Καραδαμήλων. Ο πατέρας του Μιχαλιού, του έμαθε τραγούδια της προσφυγιάς και του ξενιτεμού.

Πληροφορίες για χορό Γάλι-Γάλι: σπάνιος αργός (αγάλι-αγάλι) χορός. Πληροφορίες από την Κάτω Παναγιά της Κυλλήνης πως ο χορός είναι καθαρά από την Κάτω Παναγιά και χορεύεται από γυναίκες στον κύκλο της ζωής που χορεύεται μέσα στα σπίτια τους για τους ξενιτεμένους τους.

Στην παράδοση των Μικρασιατών υπάρχουν οι εξής χοροί: Συρτός, Αφτάλικος, Μπάλος, Καρσιλαμάς, Ζεϊμπέκικος.

Εδεσματολόγιο : Μικρασιάτικες συνταγές.

Δύο είδη τυρόπιτας τηγανιού. Οι Αλατσατιανές και οι Τσεσμελίδικες ή της Τσικνοπέμπτης με το περισσότερο φύλλο.

Μελιτζάνες Ιμάμ Μπαϊλντί.

Ντολμαδάκια Γιαλαντζί.

Σουτζουκάκια Σμυρναίικα.

Κουκιά Καραπούρνων στιφάδο με Κοκκάρι.

Αυγά με Παστουρμά.

Μπουρέκια με αρωματικά χορτάρια στη Χόβολη.

Γλυκά:

Μπακλαβάς με σουσάμι από το Σιβρυσάρι.

Ιτσλί, Ποντιακό έδεσμα.

Φοινίκια Αϊβαλιού

Ασλίκι, αρωματική ζύμη από το Κιουτσούκ Μπαξέ .

Σάμαλι

Γλυκό Κυδώνι,

Λικέρ Καϊσί.

Συζυγός του η Μαρία Έρωτα. Ο ίδιος είναι Ναυτικός και πλέον συνταξιούχος. Ο κόσμος του νησιού έφευγε στα καράβια 1-3 χρόνια. Όταν γύριζαν πίσω στις Οινούσσες τα γλέντια διαρκούσαν έως και 3 ημέρες.

Το πανηγύρι που γίνεται είναι της Ζωοδόχου Πηγής. Γίνεται στο νησί της Παναγιάς τρεις μέρες γιατί πήγαιναν με τις βάρκες. Εκεί γίνονται και αερομαχίες. Παλαιά έπαιζαν 2 ή και 3 κομπανίες ταυτόχρονα λόγω έλλειψης μικροφωνικής. Γλέντια γίνονταν επίσης όταν έρχονταν πίσω οι ναυτικοί που είχαν φύγει. Οι περισσότεροι χορευτές γνώριζαν να τραγουδούν.

Χοροδιδάσκαλος και ερευνήτρια του Χορού με καταγωγή από την Οινούσσα και παντρεμένη με Οινουσσιώτη.

Συρτός: Τετράσημος, χορεύεται σε ζευγάρια μικτά και όχι σε κύκλο. Συχνά ο Συρτός γυρνά σε Τσιφτετέλι.

Τσιφτετέλι: Μικρασιατική επιρροή

Αφτάλικος: Μικρασιατική επιρροή. Εννεάσημος. Όλα τα εννεάσημα χορεύονται με τον ίδιον τρόπο στην Οινούσσα. Χορεύεται από δύο άνδρες και μεταξύ άνδρα και γυναίκας (σε ιδιωτικές γιορτές καθώς παλαιά οι γυναίκες δεν πήγαιναν στα καφενεία.)

Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου στις Οινούσσες. Παρουσιάζει ένα μέρος της τοπικής γαστρονομίας.

Χταπόδι στιφάδο με πατάτες καθιερωμένος ουζομεζές.

Πιτταράκια με χορταρικό Καυκαλήθρα.

Κατιμέρια με φύλλο που ανοίγουν οι γυναίκες και τυρί ντόπιο Μυζήθρα.

Χερίσια (Χειροποίητα) μακαρόνια.

Παξιμαδάκια και Φοινίκια.

Οινούσσες ένα από τα τρία νησιά του Νομού της Χίου. Οι Οινούσσες ένα από τα πρώτα σημεία που αποβιβάστηκαν πρόσφυγες από την Ερυθραία. Οι πρόσφυγες φέρνουν μαζί τους τραγούδια και παίζονται τραγούδια της προσφυγιάς.