Σούστα Ρόδου
παραδοσιακό
Η ροδίτικη σούστα διαφέρει από περιοχή σε περιοχή. Η νότια Ρόδος θέλει να χορεύει με κάποιες συγκεκριμένες “δοξαριές”, δηλαδή μουσικές ενότητες, από άλλα μέρη, όπως ο Αρχάγγελος, το Ασκληπειό.
Σκοπός (άγνωστος)
παραδοσιακό
Οι Καρπάθιοι καυχιούνται ότι έχουν περισσότερους από εξήντα διαφορετικούς σκοπούς. Κάποιοι τους ανεβάζουν στους εκατό. Ατελείωτα τα αυτοσχέδια δίστιχα, οι μαντινάδες, κι από κοντά, παμπάλαια βυζαντινά τραγούδια του ακριτικού κύκλου κι αφηγηματικές μπαλάντες, οι παραλογές. Ανάμεσά τους, “τα μάρμαρα του Γαλατά”, ο “εθνικός ύμνος” της Ολύμπου. Παίζονται με τα “λυροτσάμπουνα”, τη λύρα με τη συνοδεία του ασκαύλου, της λεγόμενης “τσαμπούνας”, με τον οξύ ήχο.
Βοσκίτικο
παραδοσιακό
Από την Κάσο στα κάτω χωριά της Καρπάθου. Ο καρπάθικος χορός διατηρεί τη δική του τάξη και σειρά. Από τον ήρεμο και συγκρατημένο κάτω χορό, περνάμε στο γονατιστό, με πιο έντονο χαρακτήρα και”σπάσιμο” στα γόνατα, για να καταλήξουμε στον έντονο πάνω χορό. Με αυτή τη διαδοχή, το καρπάθικο γλέντι μπορεί να κρατήσει ώρες ολόκληρες χωρίς διακοπή.
Σούστα Κασιώτικη (Όρσες Αδρόσιστου)
παραδοσιακό
Ο πιο διαδεδομένος χορός σε όλα τα Δωδεκάνησα με διάφορες τοπικές παραλλαγές. Κύριο γνώρισμά της το “σουστάρισμα”, η επιτόπια παλινδρομική κίνηση απ’ όπου πήρε και το όνομά της. Η κασιώτικη σούστα παλαιότερα χορευόταν πιο ήπια, αλλά στις μέρες μας γίνεται όλο και πιο έντονη, με διάφορες παραλλαγές. Σούστα σι μινόρε με γρήγορα μοτίβα, τις κοχλαστές, προκειμένου ο πρώτος χορευτής, ο “κάβος”, να επιδεικνύει τη δεξιοτεχνία του με φιγούρες, τσαλίμια, επιτόπιες στροφές, χτυπήματα των ποδιών, βαθιά καθίσματα και γονατές.
Parfum de tzigane
Anouar Brahem