Ομάλ καρσλίδικο
Το “Ομάλ Καρσλίδικο” είναι ένας παραδοσιακός ποντιακός χορός και τραγούδι που προέρχεται από την περιοχή του Καρς, στον Καύκασο. Ο όρος “Ομάλ” σημαίνει “ομαλός” ή “απλός” στα ποντιακά, ενώ το “Καρσλίδικο” υποδηλώνει την προέλευσή του από το Καρς. Ο χορός αυτός χαρακτηρίζεται από ήρεμες και ρυθμικές κινήσεις, με ιδιαίτερη έμφαση στη χάρη και την αρμονία των βημάτων.
Το τραγούδι που το συνοδεύει λέγεται “Καυκάς” και είναι ένα παραδοσιακό ποντιακό τραγούδι που εκφράζει την επιθυμία του τραγουδιστή να ταξιδέψει με την αγαπημένη του στον Καύκασο. Οι στίχοι του περιγράφουν το ταξίδι, τα τοπία του Καυκάσου και τα συναισθήματα αγάπης και νοσταλγίας.
Τικ διπλό
Το “Τικ Διπλόν” είναι ένας παραδοσιακός ποντιακός χορός και τραγούδι που χαρακτηρίζεται από τον ζωηρό ρυθμό και τα χαρακτηριστικά βήματά του. Ο χορός αυτός είναι γνωστός για το διπλό τσάκισμα των γονάτων, από όπου προέρχεται και το όνομά του. Συνοδεύεται από τραγούδια που εκφράζουν διάφορα συναισθήματα, όπως η ξενιτιά, ο πόνος και η νοσταλγία.
Τρυγώνα
Το ποντιακό τραγούδι “Τρυγώνα” είναι ένα παραδοσιακό άσμα που συνοδεύει τον ομώνυμο χορό. Η λέξη “τρυγόνα” αναφέρεται στο πουλί τρυγόνι, αλλά στο τραγούδι χρησιμοποιείται ως χαϊδευτική προσφώνηση για μια γυναίκα. Το τραγούδι περιγράφει μια γυναίκα που, παρά την τεμπελιά του άντρα της, αναλαμβάνει να μαζέψει ξύλα και χόρτα από το δάσος, υπογραμμίζοντας την εργατικότητά της.
Η κόρη επήγε στο παχάρ – Χαμέμηλον
Το ποντιακό τραγούδι “Η κόρ’ επήεν σον παρχάρ'” είναι ένα παραδοσιακό ερωτικό άσμα που αφηγείται την ιστορία μιας κόρης που πηγαίνει στα βοσκοτόπια (παρχάρια) για να γίνει βοσκοπούλα. Ο αγαπημένος της εκφράζει την επιθυμία να γίνει κυνηγός στα δάση, ώστε να βρίσκεται κοντά της. Το τραγούδι αποτυπώνει την ανησυχία του νέου για την απουσία της αγαπημένης του και τον φόβο μήπως δεν επιστρέψει.
Τρομαχτόν-τικ
Το “Τρομαχτόν Τικ” είναι ένας παραδοσιακός ποντιακός χορός που πήρε το όνομά του από το έντονο τρέμουλο (τρόμαγμα) του σώματος κατά την εκτέλεσή του. Χορευόταν σε όλο σχεδόν τον Πόντο, άλλοτε ως αυτόνομος χορός και άλλοτε προσαρμοσμένος σε άλλους χορούς, όπως η Σέρα. Στην περιοχή της Τραπεζούντας, το Τρομαχτόν άρχισε να χορεύεται ως αυτόνομος χορός, καθώς οι Τούρκοι απαγόρευαν στους Έλληνες να φέρουν όπλα, με αποτέλεσμα οι Πόντιοι να χορεύουν μόνο το μέρος της Σέρας που έμοιαζε με το Τικ, δηλαδή το Τρομαχτόν.
Για σένα μαυρομάτα μου Σπ. Περιστέρης / Μ. Μάτσας
Στίχοι:
Κάθε βραδάκι τραγουδώ για σένανε τσαχπίνα
για σένα μαυρομάτα μου ναζιάρα μου μπομπίνα.
Για σένα μαυρομάτα μου ναζιάρα μου μπομπίνα
κάθε βραδάκι τραγουδώ σκληρό καρδί τσαχπίνα.
Τα μάτια σου τα φρύδια σου κι αυτά σου τα χειλάκια
Με βάζουνε καθημερνώς σε χίλια δυο μεράκια.
Μα εσύ μου λες πως δε με θες γιατί είμαι αλανιάρης
και μου χτυπάς κατάμουτρα πως πλούσιο θα πάρεις.
Κορόιδο είσαι μάθε το κορόιδο με τα ούλα
αφού πουλάς τέτοια καρδιά για πλούσια σακούλα.
Κι αν είμαι αλάνης έχω εγώ τα πλούτη στην καρδιά μου
και για παλάτια με χρυσά έχω στην αγκαλιά μου.
Κρύον νερόν-τικ
Το ποντιακό τραγούδι “Κρύον Νερόν” είναι ένα παραδοσιακό άσμα που συνδέεται με τον χορό “Τικ”. Το “Τικ” είναι ένας από τους πιο διαδεδομένους ποντιακούς χορούς, γνωστός για τον ζωηρό ρυθμό του και τα χαρακτηριστικά βήματά του. Συχνά, το “Τικ” συνοδεύεται από τραγούδια όπως το “Κρύον Νερόν”, που προσδίδουν μια ιδιαίτερη ζωντάνια και ενέργεια στον χορό. Οι στίχοι του τραγουδιού αναφέρονται στη μητέρα ως “κρύο νερό”, υπογραμμίζοντας τη μοναδικότητα και την ανεκτίμητη αξία της στη ζωή μας.