Μπαίνω μες στ’ αμπέλι (μπεράτι)
Στίχοι
Μπαίνω μες στ’ αμπέλι, μπαίνω μες στ’ αμπέλι
μπαίνω μες στ’ αμπέλι σα νοικοκυρά,
μωρ’ σα νοικοκυρά,
να κι ο νοικοκύρης που ’ρχεται κοντά.
Έλα νοικοκύρη να τρυγήσουμε
κόκκινα σταφύλια να πατήσουμε
και γλυκό κρασάκι να τραβήξουμε
κάτω στη Φραγκιά να το πουλήσουμε
[γρόσια και φλουριά να καζαντίσουμε
και από κει να ’ρθούμε να μεθύσουμε.]
Βιργινάδα
Στίχοι
Δέντρο ν-εί- χάι χάι μωρ’ Βιργινάδα
δέντρο ν-εί- μωρέ, είχα στην αυλή μου
δέντρο ν-εί- μωρέ, είχα στην αυλή μου
για παρη- παρηγοριά δική μου.
Πράσινα κάνει τα φύλλα,
τα κλωνάρια του γαλάζια.
Κόρη κάθονταν στον ίσκιο
κι έπλεκε χρυσό γαϊτάνι.
[Πλέξ’ το, κόρη, το γαϊτάνι
πλέξ’ το και κρουστάλλωνέ το1
κι αλλουνού να μη το δώσεις
μόν’ εμένα του λεβέντη
να το βάλω στο σπαθί μου
και στ’ ασημοκούμπουρό μου.]