Το Ανεστάκι
Λαϊκό τραγούδι της ξενιτιάς σε σύνθεση Νίκου Τάτση και στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου. Στο τραγούδι μιλά σε πρώτο πρόσωπο η μάνα που ζητάει το γιο της, το Ανεστάκι , που είναι στην ξενιτιά και δεν της γράφει πια.
Λαϊκό τραγούδι της ξενιτιάς σε σύνθεση Νίκου Τάτση και στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου. Στο τραγούδι μιλά σε πρώτο πρόσωπο η μάνα που ζητάει το γιο της, το Ανεστάκι , που είναι στην ξενιτιά και δεν της γράφει πια.
Λαϊκό τραγούδι της ξενιτιάς.
Τραγούδι της ξενιτιάς σε σύνθεση του Θωμά Μπακαλάκου.
Από το δίσκο του Απόστολου Καλδάρα ‘Ο Βυζαντινός Εσπερινός’, 1973. Τραγούδι της Ξενιτιάς σε πρώτη εκτέλεση η Χαρούλα Αλεξίου
Σερενάτα σε μπουζούκια του Λυκούργου Μαρκέα, όπου στην πρώτη ηχογράφηση το 1961 παίζουν ο δεξιοτέχνης του μπουζουκιού Γιώργος Τσιμπίδης και ο Δημήτρης Ευσταθίου, Έλληνες μετανάστες μπουζουξήδες στην Αμερική.
Λαϊκό τραγούδι της ξενιτιάς σε σύνθεση Μίκη Θεοδωράκη και στίχους Ερρίκου Θαλασσινού.
Λαϊκό τραγούδι της Ξενιτιάς της δεκαετίας του 1960 σε σύνθεση Μίκη Θεοδωράκη και στίχους Δημήτρη Χριστοδούλου.
Λαϊκό τραγούδι της δεκαετίας του 1960 για την ξενιτιά. Οι μετανάστες της εποχής εκείνης γέμιζαν τα πλοία και τα λιμάνια γέμιζαν από τους συγγενείς που τους αποχαιρετούσαν πιθανόν για τελευταία φορά.
Λαϊκό τραγούδι της ξενιτιάς των δεκαετιών του 1960 και 1970. Έλληνες έφευγαν με το τραίνο Αθηνών-Μονάχου καθημερινά με χιλιάδες ανθρώπους, πολλές φορές στοιβαγμένους και για δύομιση ημέρες όρθιους, μέχρι να φτάσουν στο Μόναχο.
Λαϊκό τραγούδι της ξενιτεμένης εργατιάς της δεκαετίας του 1960 που ταξίδευε προς τη Γερμανία για να εργαστεί. Είχε τραγουδηθεί από το Στέλιο Καζαντζίδη, αντιπροσωπευτικό τραγουδιστή της εποχής που εξέφραζε και συμβόλιζε το μόχθο, την ανέχεια και τον πόνο της ξενιτιάς.
