pkottaras

Στη συνέντευξη του Δανέλλη ειπώνονται τα εξής: Ένας άνθρωπος παίζει όλους τους χαρακτήρες μίας Όπερας. Ο Καραγκιοζοπαίκτης δεν κάνει τις διαφορετικές φωνές και χαρακτήρες μόνο, αλλά κάνει και τις ψυχικές μεταπτώσεις με αστραπιαία διαφορά από το ένα ηχόχρωμα το άλλο. Όπως ο ταχυδακτυλουργός ξεγελά το μάτι, έτσι ο Καραγκιοζοπαίκτης ξεγελά το αυτί. Από παιδί  ξεκίνησε. Ο πατέρας του ήταν Καραγκιοζόφιλος και είχε παίξει ερασιτεχνικά στην εφηβεία του. Η πρώτη του παράσταση ήταν σε ένα φιλικό σχολείο και πήρε το πρώτο του μεροκάματο από κάποιον σύλλογο  κι από τότε τράβηξε το δρόμο του. Δάσκαλός του ο Μάνθος Αθηναίος, θαυμάζει  Ευγένιο Σπαθάρη, όπου είχαν και καλή συνεργασία. Βρέθηκε κοντά στο Γιάνναρο, Το Γιώργο Χαρίδημο, τον Παναγιώτη Μιχόπουλο, τον εν ζωή Θανάση Σπυρόπουλο και πολλούς ακόμα Καραγκιοζοπαίκτες. Σήμερα βγαίνουν νέοι Καραγκιοζοπαίκτες από πολύ μικρές ηλικίες. Ο κλασικός Καραγκιόζης απευθύνεται και σε ενήλικες και σε παιδιά. Ήταν και είναι ένα χωνευτήρι που γίνεται χρονογράφημα, επιθεώρηση και ρεπορτάζ. Αρχικά προσέγγισε την περιθωριακή τάξη, για αυτόν το λόγο και το Ρεμπέτικο στο Μπερντέ το Μώρου εμφανίζονται χαρακτήρες όπως ο Σταύρακας, Ο Μητσάρας και πολλοί άλλοι μάγκες και Κουτσαβάκηδες.