Βασίλης Μπακαγιάννης
Ο Βασίλης Μπακαγιάννης γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Λάρισα το 1976 από Καλαρρυτινούς γονείς και έχει καταγωγή από οικογένεια μουσικών. Ο πατέρας του Γιώργος Μπακαγιάννης τραγουδιστής και ακορντεονίστας και ο θείος του Παντελής Μπακαγιάννης από τους πιο γνωστούς κλαρινίστες της περιοχής των Τζουμέρκων.
Με τη μουσική ασχολήθηκε από τα παιδικά του χρόνια μαθαίνοντας ακορντεόν σε ωδείο της Λάρισας. Με την παράδοση και το κλαρίνο, όμως, ασχολήθηκε πολύ αργότερα. Το 1995 πήγε στην Αθήνα για σπουδές στα Τ.Ε.Ι Πειραιά στο τμήμα Ηλεκτρονικών.
Σε ηλικία 20 χρόνων άρχισε να κάνει μαθήματα παραδοσιακού κλαρίνου στο «Λαϊκό Σχολείο Παραδοσιακής Μουσικής» του Αριστείδη Μόσχου με δάσκαλο τον Παναγιώτη Πλαστήρα τα οποία και συνέχισε για δύο χρόνια. Παράλληλα συμμετείχε σε συναυλίες με την ορχήστρα του Αρ. Μόσχου δίπλα σε γνωστούς μουσικούς του χώρου.
Μετά τη στρατιωτική του θητεία επέστρεψε στην Αθήνα όπου και εργάστηκε ως τεχνικός ηλετρονικών υπολογιστών αλλά και ως μουσικός. Ταυτόχρονα συνέχισε τα μαθήματα του κλαρίνου στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας με δάσκαλο το Γιώργο Κωτσίνη. Έκανε ακόμη μαθήματα Θεωρίας και Βυζαντινής Μουσικής ενώ άρχισε να ασχολείται και με άλλα παραδοσιακά πνευστά όργανα, φλογέρα, καβάλι, νέϊ και ζουρνά καθώς και με την κατασκευή και επισκευή τους.
Από το 2002 εως το 2004 εργάστηκε ως μουσικός στο θέατρο «Δόρα Στράτου» παίζοντας σε καθημερινή βάση σε όλες τις παραστάσεις των χορευτικών ομάδων του θεάτρου. Συνεργάστηκε επίσης, πολλές φορές, με το Λύκειο Ελληνίδων καθώς και με άλλες σχολές χορού.
Από το 2005 άρχισε να εμφανίζεται στην εκπομπή του Παναγιώτη Μυλωνά στην ΕΡΤ «Μουσική Παράδοση». Έχει πάρει μέρος σε διάφορες μουσικές εκδηλώσεις, συναυλίες, παραστάσεις χορευτικών, τοπικά γλέντια σε Ελλάδα και εξωτερικό κοντά σε γνωστούς καλλιτέχνες της λαϊκής και παραδοσιακής μουσικής όπως Λάκη Χαλκιά, Μπάμπη Τσέρτο, Κατερίνα Κόρρου, Κώστα Γεροδήμο, Παναγιώτη Λάλεζα, Χρήστο Τζιτζιμίκα, Γεράσιμο Ανδρεάτο, Μανώλη Καρπάθιο, Χρίστο Τσιαμούλη, Σάββα Σιάτρα, Μάνο Κουτσαγγελίδη, Βασίλη Σκουλά, Νάντια Καραγιάννη και πολλούς άλλους.
Το 2006 άρχισε να διδάσκει κλαρίνο στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας στην Αθήνα και από το 2008 στο Δημοτικό Ωδείο Ναυπλίου «Κ. Νόνης».
Το 2007 ξεκίκησε η συνεργασία του με τον Κώστα Γεροδήμο και έπαιξε για πρώτη φορά στο Συρράκο μαζί με το Νίκο Καψάλη στο κλαρίνο και το Νίκο Γεροδήμο στο βιολί.
Έχει πλούσια δισκογραφία με διάφορους καλλιτέχνες.
-
Μανώλης Καρπάθιος – Ρωμηοί συνθέτες της Πόλης
-
Στέλιος Βαρβέρης – Για μια νεράιδα
-
Κώστας Γεροδήμος –Χοροστάσι στο Συρράκο
-
Μαρίνα Μανωλάκου & Μανώλης Καρπάθιος – Μέσα στη φωτιά
-
Σωτήρης Μαργώνης – Στις Κυκλάδες έμορφα ‘ναι
-
Γιώργος Γραβιάς – Αίμος
-
Γεράσιμος Ανδρεάτος – Ψυχή που δεν αμάρτησε
-
Μανώλης Καρπάθιος – Πολίτικη νοσταλγία “Εν Ψαλτηρίω”
-
Επαμεινώνδας Τσιαμπόκαλος – Σαν τα Μάρμαρα της Πόλης
-
Μαρίνα Μανωλάκου & Μανώλης Καρπάθιος – Η Γέννησίς σου
-
Στέλλα Κονιτοπούλου – Και εις έτη πολλά
Πισωκαλλωτές
παραδοσιακό
Η μουσική συνάντηση κορυφώνεται με τις “πισωκαλλωτές”, αυτοσχέδιες μαντινάδες, σε έναν απολαυστικό μουσικόποιητικό διάλογο, όπως στα αρχαία “σκόλη”.
Κόνιαλι
παραδοσιακό
Από τον Πόντο στην Πόλη με την πολίτικη λύρα! Θα πάμε στους μεϊχανέδες, στις ταβέρνες που η λύρα συνάντησε το ούτι και το κανονάκι. Αμανέδες, πολίτικα συρτά, καρσιλαμάδες, απτάλικα ζεϊμπέκικα και χασάπικα αργά και γρήγορα για να μας πάνε στα Ταταύλα, τη συνοικία των μερακλήδων των Ρωμιών.
Νικρίζ Λόνγκα
παραδοσιακό
Από τον Πόντο στην Πόλη με την πολίτικη λύρα! Θα πάμε στους μεϊχανέδες, στις ταβέρνες που η λύρα συνάντησε το ούτι και το κανονάκι. Αμανέδες, πολίτικα συρτά, καρσιλαμάδες, απτάλικα ζεϊμπέκικα και χασάπικα αργά και γρήγορα για να μας πάνε στα Ταταύλα, τη συνοικία των μερακλήδων των Ρωμιών.
Σαράντα μήλα
παραδοσιακό
Η λύρα η ποντιακή, η “μαυροθαλασσίτικη”, είναι πολύ διαφορετική από τις λύρες της “άσπρης θάλασσας” του Αιγαίου. Ο κεμεντζές έχει σχήμα διαφορετικό, άλλο τρόπο παιξίματος και το δικό του κούρδισμα, με το δοξάρι να τρίβει και τις τρεις χορδές μαζί, σε μια πολυφωνία ξεχωριστή, που δίνει τον τόνο στον ήχο τον ποντιακό. Η λύρα ήρθε πρόσφυγας από την πατρίδα στα μέρη που εγκαταστάθηκαν οι πρόσφυγες στη Μακεδονία και όλη την Ελλάδα, ως ισχυρό σύμβολο καταγωγής. Οι χοροί και τα τραγούδια, οι τεχνικές παιξίματος διαφορετικές ανάλογα με τον τόπο. Άλλες στον ανατολικό ή το δυτικό Πόντο, τη θάλασσα ή την ενδοχώρα. Παλαιοί λυράρηδες άφησαν παρακαταθήκη στους νεότερους.
