Στίχοι:
Μωρέ, παραπονιά – γιε μου – παραπονιάρικα παιδιά
παραπονιάρικα παιδιά και φτωχαναθρεμένα!
Μωρέ, με φτώχεια σας – γιε μου – με φτώχεια σας μεγάλωσα
με φτώχεια σας μεγάλωσα, σας χαίρονται τα ξένα!
Μωρέ, ποτές μου δε – γιε μου – ποτές μου δεν εγέλασε
ποτές μου δεν εγέλασε τ’ αχείλι μου κι εμένα!
Τσάμικος.
Στίχοι:
– Πέντε μήνες, έξι αδράχτια, πότε τα ‘γνεσες – Μαρουσιά να μ’ – πότε τα ‘γνεσες;
Κι άλλους τόσους δυο γκουβάρια, πότε τα ‘μασες;
– Κι άλλους πέντε γκιζερούσα στα ψηλά βουνά,
την αγάπη μου γυρεύω, για να τηνε βρω!
Σε χρυσό μπαξέ τη βρίσκω, στα τριαντάφυλλα,
μαστραπά κρατεί στα χέρια με γλυκό κρασί
και της γύρεψα λιγάκι και δεν μου ΄δωσε!
– Πού ήσουν, ξένε, τον χειμώνα, τον χονόπωρο;
– Ήμουνα πέρα στα ξένα, ξενοδούλευα!
« Μαρουσιάνα» από τα παλιότερα σατυρικά τραγούδια του γλεντιού, που περιλαμβάνεται σε όλες τις μεγάλες ελληνόγλωσσες και ξενόγλωσσες συλλογές δημοτικών τραγουδιών.
Στίχοι:
Σαν την απόψε – Χ’αϊδω μ’ – τη βραδυά
να ήταν κι ακόμα μίνια – Χαϊδούλα μ’ παινεμένη –
να ήταν κι ακόμα μίνια – Χάϊδω μ’ – και τι θα γένει!
Η αγάπη μου παρήγγειλε να πάω, να με φιλέψει.
Κινάω να πάω για νερό να πιω και να γιομίσω
Σαρακατσάνικο τραγούδι με έντονα τα στοιχεία της παραλογής. Χορός συρτός στα 3.
Ζναριάτικος, χορός της Θράκης.
Τραγούδι που αναφέρεται στο ρόλο της γυναίκας στο σαρακατσάνικο χορό, με περιοχή αναφοράς τη Θράκη.
Στίχοι:
Εχ μωρέ, (ν)έβγα, μάνα μ’ και χούϊαξε στο πέρα καραούλι,
εχ μωρέ, βγάλε ντιλάλη στα (ι)βουνά, σ’ όλα τα βιλαέτια:
Εχ μωρέ, (ν)όσα κορίτσια ανύπαντρα, φέτο μην παντρευτούνε,
εχ μωρέ, φέτο θα γένει πόλεμος, θα γένει ανταρτοσύνη!
Το τραγούδι ανήκει στην κατηγορία των «Κλέφτικων» σαρακατσάνικων τραγουδιών/χορών που ονομάζονται «Κάτσες» (καθίσματα) και ιδιαίτερα στην υποομάδα «Εχ μωρέ» η οποία φαίνεται να δημιουργήθηκε στις αρχές του περασμένου αιώνα. Πρόκειται για τραγούδια με ένα πρώτο αργό μέρος που ξεκινάει με κάποιο αντίστοιχο επιφώνημα, συνήθως, «Άειντε μωρέ» σε λανθάνοντα ρυθμό. Το δεύτερο εξάσημο μέρος, το «σήκωμα», είναι δυναμικό, με σταθερή ρυθμική αγωγή και αρχίζει με το διάρκειας ¼ επιφώνημα « Έϊ». Αξιοσημείωτο είναι ότι το χορευτικό του μοτίβο προσιδιάζει στο promenade vals του κλασικού ευρωπαϊκού χορού, γεγονός που αποτελεί σοβαρή ένδειξη ότι ο χορός μπορεί να είναι παλαιότερος από τον Τσάμικο.
Κάτσα: Σαρακατσάνικος καθιστός χορός.
Τσάμικος χορός.
Στίχοι:
Να ήσαν τα νιάτα δυο βολές,
μωρέ καϋμένα ναι – μωρέ – νιάτα μου,
νιάτα μου και λεβεντιά μου,
δεν σας γλέντησε η καρδιά μου!
Τα νιάτα ν’ αγοράζονταν,
τα γέρα να πουλιούνταν,
να ξανανιώσω μια βολά,
να γένω παλληκάρι,
Να βάλω το φεσάκι μου,
να πάω στο παζάρι
και να πουλήσω γηρατειά
και ν’ αγοράσω νιάτα!
Γεροντίστικος χορός, παλιός σαρακατσάνικος χορός
Στίχοι:
Ωρέ, βαρκούλα (ν) έ – κι αμάν αμάν – βαρκούλα (ν έρχετ’ απ’ τη Χιό
βαρκούλα (ν) έρχετ’ απ’ τη Χιό, όλο την άκρη το γυαλό.
– Ωρέ, βαρκούλα μ’ τί – κι αμάν αμάν – βαρκούλα μ’ τί χαλεύ’ς εδώ;
Βαρκούλα μ’ τί χαλεύ’ς εδώ, ’δω στο δικό μας το γυαλό (χωριό);
– Ωρέ, (τ) ήρθαν να ιδούν – κι αμάν αμάν – ήρθαν να ιδούν τα μάτια μου
ήρθαν να ιδούν τα μάτια μου, πώς τα περνάει η αγάπη μου;
Ωρέ, μην ηύρε αλλού – κι αμάν αμάν – μην ηύρε αλλού κι αγάπησε
μην ηύρε αλλού κι αγάπησε κι εμένα μ’ απαράτησε!
– Ωρέ, ποιός το είπε, δε – κι αμάν αμάν – ποιός το είπε δεντρουλάκι μου
ποιός το είπε δεντρουλάκι μου, δεν σ’ αγαπώ πουλάκι μου;
Ωρέ, κι αν το είπε ο ή – κι αμάν αμάν – κι αν το είπε ο ήλιος να μη βγει
κι αν το είπε ο ήλιος να μη βγει, τ’ άστρι να μην ξημερωθεί!
Η «Βαρκούλα» πολύ γνωστό και ιδιαίτερα αγαπητό ερωτικό τραγούδι στα τρία σε όλη τη στεριανή Ελλάδα, ιδιαίτερα δε στη Θεσσαλική «γούρνα» και στου απανταχού σαρακατσιαναίους. Λόγω της υψηλής δημοφιλίας του έχει γραμμοφωνηθεί και τραγουδηθεί σχεδόν από τους περισσότερους δημοτικούς ερμηνευτές.
Στίχοι
Εγώ ‘μουνα τ’ αντίκλαρο, στον Λαρσινό τον κάμπο..
Που κάθισαν στον ίσκιο μου και Τούρκοι και Ρωμαίοι..
Ήρθε κι έν’ αρφανό παιδί και κάθεται και κλαίει..
Πάψ’ αρφανέ ‘μ τα κλάματα και πες κανά τραγούδι..
Το τι τραγούδι να σας πώ..”
Τραγούδι που αποτυπώθηκε στη δισκογραφία από τον Κώστα Νάκα.