Βουνά μην καμαρώνετε
Στίχοι
Βουνά μην καμαρώνετε, μην σέρνεται καμάρι
γιατί βουνό ήμουν μια φορά, ψηλότερο από τ’ άλλα
είχα σαράντα δυο κορφές κι εξήντα δυο ραχούλες.
Τσάμικος χορός.
Στίχοι
Βουνά μην καμαρώνετε, μην σέρνεται καμάρι
γιατί βουνό ήμουν μια φορά, ψηλότερο από τ’ άλλα
είχα σαράντα δυο κορφές κι εξήντα δυο ραχούλες.
Τσάμικος χορός.
Στίχοι
Πέρα στη μωρέ Λια πέρα στη Τριπολιτσά,
πέρα στη Τριπολιτσά κλέψανε μια κοπελιά.
Την επή… μωρέ Λια την επήρε ο Λιάς και πάει,
την επήρε ο Λιάς και πάει στα βουνά τη γκεζεράει.
Στα βουνά μωρέ Λια στα βουνά τα χιονισμένα,
στα βουνά τα χιονισμένα τα μολυβοσκεπασμένα.
Τρέξε Λια μωρέ Λια τρέξε Λια μου γλήγορα,
τρέξε Λια μου γλήγορα θα μας πιάσουν σήμερα.
Δε μπορώ μωρέ Λια δεν μπορώ να περπατήσω,
δε μπορώ να περπατήσω στα βουνά να γκεζερίσω.
Καλαματιανό. Κλέφτικο τραγούδι που αναφέρεται σε ιστορία καθημερινότητας.
Τσάμικος, της αγάπης, χορός γυναικών.
Στίχοι
Εμείς μωρέ (ν)εμείς εμείς εδώ δεν ήρθαμε,
εμείς εδώ δεν ήρθαμε να φάμε και να πιούμε.
Παρά μωρέ παρά παρά σας αγαπήσαμε,
παρά σας αγαπήσαμε κι ήρθαμε να σας δούμε.
Εμπά… μωρέ (ν)εμπά… εμπάτε αγόρια στο χορό,
εμπάτε αγόρια στο χορό κορίτσια στο τραγούδι.
Να ειδεί… μωρέ να ειδεί… να ειδείτε και να μάθετε
να ειδείτε και και να μάθετε πως πιάνετε η αγάπη.
(ν)Από μωρέ (ν)από (ν)από τα μάτια πιάνεται,
(ν)από τα μάτια πιάνεται στα χείλη κατεβαίνει.
Κι από μωρέ κι από κι από τα χείλη στην καρδιά,
κι από τα χείλη στην καρδιά ριζώνει και δεν βγαίνει.
Τραγούδι με προέλευση από τη Βόρεια Μαντινεία Αρκαδίας.
Ο ρυθμός του κομματιού είναι 7/8 και χορεύεται ως «ΣΥΡΤΟΣ ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΟΣ».
Στίχοι
Ωρέ κλείσαν’ οι στράτες του Μοριά
ωρέ κλείσαν’ και τα Δερβένια
Ωρέ κλαίνε τα χάνια παιδιά μ’ γι’ άλογα
Ωρέ κλαίνε τα χάνια γι’ άλογα
ωρέ και τα τζαμιά γι’ αγάδες
Ωρέ Κλαίει και μια παιδιά μ’ χανούμισσα
Ωρέ κλαίει και μια χανούμισσα
ωρέ κλαίει για τον γιό της
ωρέ το γιό της τον παιδιά μ’ Χαλίμπεη
Αέρας τα φυσάει τα πλατανόφυλλα
Θεός να τα φυλάει τα Ελληνόπουλα
Για σέ τα λέω τούτα κι αν θέλεις άκουσ’ τα
πάρε χαρτί και πένα και κάτσε γράψε τα
Κλείσαν’ οι στράτες του Μοριά
κλείσαν’ και τα Δερβένια
κλαίνε τα χάνια για άλογα
και τα τζαμιά για Τούρκους
κλαίει και μια χανούμισσα
κλαίει για τον υγιό της
το γιο της τον σκοτώσανε.
Τραγούδι που αναφέρεται στη μάχη των Δερβενακίων και στην άλωση της Τριπολιτσάς το 1821.
Στίχοι
Εδώ, μωρέ (ν)εδώ, εδώ ειν’ αλώνι για χορό
εδώ ειν’ αλώνι για χορό κι αέρας για σιργιάννι
Εδώ χορεύουν όμορφες, χορεύουν μαυρομάτες,
Χορεύουν τα κλεφτόπουλα, με τ’ άρματα ζωμένα
« Εδώ είν’ αλώνι για χορό» από τα πλέον γνωστά τραγούδια του γλεντιού, ιδιαιτέρως δημοφιλές με ευρύτερη σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα.
Στίχοι:
Αχ πουλάκι (ν)είχα στο κλουβί μα την Αγιά Παρασκευή
Γιέ μου και το ’χα μερωμένο και με ζάχαρη θρεμμένο.
(ξ)Εσκανταλίσκι το κλουβί και μου ’φυγε τ’ αηδόνι
και το πετροχελιδόνι!
Παίρνω τα όρη σκούζοντας και τα βουνά ρωτώντας
το Θεό παρακαλώντας…
«Πουλάκι (ν)είχα στο κλουβί» τραγούδι ξενητικό του γαμήλιου κύκλου που λέγονταν, συνήθως, από τη γιαγιά της νύφης ή από άλλο συγγενικό της πρόσωπο κατά τον χορό του αποχαιρετισμού στο πατρικό της
Στίχοι:
Θάλασσα, τώρα το Μαριώ – Μαριώ μου, θάλασσα (φ)όντας γιομίζεις
θάλασσα (φ)όντας γιομίζεις πώς βαρείς, πώς κυματίζεις;
Πάρε με στα κύματά σου, στα στριφογυρίσματά σου,
Βγάλε με στην κρύα βρύση, στο ψηλό το κυπαρίσσι
Πο ’ρχονται ξανθές και πλένουν, μαυρομάτες και λευκαίνουν,
Κι ήρθ’ ένα αρφανό κορίτσι κι έκλαψε κι αυτό κι βρύση!
«Θάλασσα (φ)όντας γιομίζεις» τραγούδι με χαρακτηριστικά παραλογής, χαρακτηριστικό που αιτιολογεί την παρουσία του στο σαρακατσάνικο ρεπερτόριο παρά το θαλασσινό του θέμα
Σαρακατσάνικα τραγούδια του γλεντιού που χορεύονται στα «στα τρία» σε τετράσημο ρυθμό
Αργό τραγούδι που σχετίζεται με τον αποχωρισμό του Αη-Δημήτρη.
