Στίχοι
Στα Βέρβενα, στα Βέρβενα, στα Δολιανά, κυρά μου
γιεμ, και στον ωραίον τόπο, κει π’ αρέσει των ανθρώπων.
Εκεί ’ναι τα γλυκά κρασιά, κυρά μου
τα ωραία παλικάρια, κιτρολεμονιάς κλωνάρια.
Το πίνουν νιές, το πίνουν γριές, κυρά μου
το πίνουν παντρεμένες, χήρες κι αρρεβωνιασμένες.
Δε φταίνε το γλυκά κρασιά, κυρά μου
τα ωραία παλικάρια, κιτρολεμονιάς κλωνάρια.
Μον’ φταίνε οι Βερβενιώτισσες, κυρά μου
κι οι Βερβενιωτοπούλες, βάι πανάθεμα τες ούλες.
Συρτός
Χασαπιά
Κομμάτι νοτιοανατολικής Αρκαδίας. Ανασηκωτός χορός ή τρίο (στα τρία).
Είναι μεικτός κυκλικός χορός (συνήθως οι άντρες μπροστά και οι γυναίκες ακολουθούν ή σε ξεχωριστό κύκλο), στα τρία, με πιάσιμο από τους ώμους, στο πρώτο του μέρος περπατητό και στο δεύτερο πηδηχτό.
Χορεύεται στα Τσακωνοχώρια μία ομάδα από δέκα χωριά της επαρχίας Κυνουρίας του νομού Αρκαδίας.
Στα χωριά αυτά κατοικούν οι Τσάκωνες μία πληθυσμιακή ομάδα, τα μέλη της οποίας μιλούν μία ξεχωριστή νεοελληνική διάλεκτο την Τσακώνικη. Άλλες ονομασίες του Ανασηκωτού στην περιοχή αυτή είναι Σηκωτός, Στα τρία και Αναταϊστέ όπως λέγεται στην Τσακώνικη διάλεκτο. Στο χωριό Τσιτάλια τον λένε πηδηχτό και στο χωριό Λεωνίδιο σύμφωνα με κάποια μαρτυρία λέγεται και Μπάλος.
Τα τραγούδια με τα οποία τον χορεύουν είναι πολλά. Δύο από τα πιο γνωστά είναι το ” Απόψε πίνει ο αφέντης μου” και ” Στη θάλασσα ξαγνάντεψα”.
Ο χορός ονομαζόταν «ανασηκωτός», επειδή τα πόδια στα σταυρώματα δεν ακουμπούν στο έδαφος, αλλά βρίσκονται σε άρση ή και «ανασκουμπωτός» κατά άλλη εκδοχή γιατί, για να τον χορέψουν οι γυναίκες, ανασκούμπωναν τα μακριά τους τα φουστάνια
Τραγουδούν από το σύλλογο Τεγέα. Τραγούδι που οργάνωναν οι παρέες μετά το γάμο για να “πειράξουν” τη νύφη, και αντίστοιχα εκείνη αντιδρά στα λεγόμενά τους. Μιμητικό έθιμο
Τραγούδι και χορός από τον χορευτικό σύλλογο Τεγέα.
Τραγούδι και χορός από τον χορευτικό σύλλογο Τεγέα.
Συρτός.
Στίχοι
Στη μέση στα Καλάβρυτα, στον πλάταν’ από κάτω,
καθόσαντε, γέρο-Ζαΐμη μ’
τρεις γέ- μωρέ τρεις γέροντες.
Καθόσαντε τρεις γέροντες και τρεις κοτζαμπασήδες.1
Ζαΐμης και Πετιμεζάς κι ο γέρο-Χαραλάμπης,
συμβούλιο εκάνανε την Πάτρα για να κάψουν.
– Ζαΐμη βάλε υπογραφή….
Καθιστικό, κλέφτικο τραγούδι που αναφέρεται στην πολιορκία της Πάτρας.
Ο Ήλιος είναι ίσως το πιο αγαπημένο οργανικό κομμάτι των λαϊκών οργανοπαικτών και των μερακλήδων χορευτών. Κατ’ εξοχήν θέμα του κλαρίνου, δίνει στο μουσικό τη δυνατότητα να αναπτυχθεί σε όλη την έκταση του οργάνου και να δείξει τη δεξιοτεχνία του, στολίζοντας το κομμάτι με πολλά μελίσματα, αξιοποιώντας όλα σχεδόν τα κλειδιά του κλαρίνου.
Στίχοι
Στ’ Αναπλιού γεια σας λεβέντες στ’ Αναπλιού το Παλαμήδι,
στ’ Αναπλιού το Παλαμήδι ‘κεί βροντάει το καριοφίλι.
Το βροντάν γεια σας λεβέντες το βροντάν’ οι Μωραΐτες,
το βροντάν’ οι Μωραΐτες κι όλοι οι βαρυποινίτες.
Το βροντάει γεια σας λεβέντες το βροντάει και μια γυναίκα,
το βροντάει και μια γυναίκα η καημένη χρόνια δέκα.
Το βροντάει γεια σας λεβέντες το βροντάει και μια δασκάλα,
το βροντάει και μια δασκάλα που ‘ναι άσπρη σαν το γάλα.
Παραδοσιακός χορός και τραγούδι, στο ρυθμό του «τσάμικου». Πρόκειται για ένα τραγούδι που συναντάται σε ολόκληρη την Πελοπόννησο, μολονότι η κοιτίδα του θεωρείται η Αρκαδία. Οι στίχοι του τραγουδιού αναφέρονται στην κατάληψη του κάστρου του Παλαμηδίου την άνοιξη του 1827 από τον Θοδωράκη Γρίβα ο οποίος προσπάθησε να αναμειχθεί στα πολιτικά του Μοριά.